Sobota, 20 Lipca 2019
o Prezydencji:

ilustracja

     Aby poprawnie zrozumieć pojęcie Prezydencji, należy początkowo przytoczyć definicję Rady Unii Europejskiej, zatem Rada Unii Europejskiej jest głównym organem decyzyjnym Unii Europejskiej, która wraz z Komisją Europejską oraz Parlamentem Europejskim jest jednym z trzech głównych podmiotów biorących udział w procesie decyzyjnym UE. Do głównych zadań Rady należy przyjmowanie, wraz z Parlamentem, aktów prawa UE. Rada reprezentuje także państwa członkowskie Unii na forum międzynarodowym. Skład Rady nie jest stały, w jej posiedzeniach zawsze uczestniczy jeden minister z każdego kraju Unii w zależności od poruszanej na posiedzeniu tematyki. Jeśli przykładowo omawiane są problemy związane z edukacją, to w posiedzeniu biorą udział ministrowie edukacji. Tak więc decyzje podejmowane przez Radę UE to najczęściej kompromis wypracowany po mozolnych negocjacjach między wszystkimi członkami Unii.
     Sekretariat Generalny Rady Unii Europejskiej posiada swoją siedzibę w Brukseli, a jego zadaniem jest zapewnienie sprawnego funkcjonowania Rady.
     Przewodnictwo w Radzie Unii Europejskiej, zwane Prezydencją, to okres, w którym państwa członkowskie Unii Europejskiej co sześć miesięcy przewodniczą posiedzeniom Rady UE według ustalonej kolejności. W tym czasie, kraj sprawujący Prezydencję przejmuje odpowiedzialność za porządek obrad Rady UE i przewodzi jej posiedzeniom, kierując podejmowaniem decyzji legislacyjnych i politycznych oraz wypracowując kompromisy pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi. Z jednej strony jest to zobowiązanie wynikające bezpośrednio ze statusu państwa członkowskiego i mające podstawę prawną w artykule 16 Traktatu o Unii Europejskiej, z drugiej zaś stanowi niezwykłe wyzwanie, a jednocześnie szansę na wzmocnienie autorytetu i wizerunku państwa oraz jego promocję. Przygotowanie i sprawowanie Prezydencji w Radzie UE wiąże się z koniecznością koordynowania kilku tysięcy spotkań, zarówno formalnych (w Brukseli, Luksemburgu),
jak i nieformalnych (w kraju Prezydencji). Kluczową rolą Prezydencji jest wypracowywanie porozumień pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi, a także pomiędzy Komisją Europejską a państwami członkowskimi. Kraj sprawujący Prezydencję reprezentuje Radę wobec instytucji UE, w szczególności wobec Komisji Europejskiej i Parlamentu Europejskiego. Zadanie to wymaga przede wszystkim biegłości proceduralnej i merytorycznej, zarówno na szczeblu politycznym, jak i przede wszystkim urzędniczym. Przez pół roku państwo sprawujące Prezydencję prowadzi prace Rady i kształtuje jej relacje z partnerami instytucjonalnymi, przewodniczy spotkaniom roboczym, a także regularnie informuje Parlament Europejski o prowadzonych pracach. W związku z powołaniem przez Traktat Lizboński stanowiska Wysokiego Przedstawiciela ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, dotychczasowe kompetencje Prezydencji w zakresie polityki zewnętrznej zostały ograniczone. Unia Europejska zyskała w tym zakresie większą „widoczność” i sprawność, również za pośrednictwem tworzonej Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych.
     1 lipca 2011 roku Polska obejmie półroczne przewodnictwo w Radzie Unii Europejskiej. Sprawowana cyklicznie, przez każde państwo członkowskie Unii Europejskiej, Prezydencja, to czas wytężonej pracy i niezwykłej odpowiedzialności za kierunek, styl i tempo prac toczących się w Unii Europejskiej. To także ogromny prestiż i szansa na wielopłaszczyznową promocję własnego kraju, zarówno w wymiarze kulturalnym, jak i gospodarczym czy politycznym. W wymiarze praktycznym, oznacza to, że Polska stanie się gospodarzem większości unijnych wydarzeń, zarówno formalnych, jak i nieformalnych, odbywających się w drugiej połowie 2011 roku, w tym posiedzeń Rady Unii Europejskiej oraz jej organów przygotowawczych, konferencji ministerialnych czy spotkań eksperckich. Będzie to prawdziwy test sprawności i skuteczności dla organów polskiej administracji publicznej.
     Zatem, do głównych zadań Prezydencji należą:

  • zadania organizatorsko-zarządzające (opracowanie kalendarza posiedzeń Rady UE oraz we współpracy z Sekretariatem Generalnym Rady projektu porządku jej obrad, przygotowanie,
    przewodniczenie i realizowanie porządku obrad Rady oraz jej struktur wewnętrznych);
  • zadania inicjująco-programowe (sporządzenie 18-miesięcznego programu działania Rady zawierającego cele i priorytety, uwzględniające też dorobek poprzedniej Prezydencji
    i plany następnej);
  • zadania koordynacyjne (moderowanie współpracy między różnymi strukturami Rady, prowadzenie dyskusji i dążenie do uzyskania rozstrzygnięć w drodze głosowania lub osiągania kompromisu w Radzie UE);
  • zadania mediacyjne (zabieganie o osiąganie kompromisu między uczestnikami procesów decyzyjnych, w tym zwłaszcza między państwami członkowskimi i w ramach systemu
    instytucjonalnego UE);
  • zadania reprezentacyjne (reprezentacja wewnętrzna sprowadza się, m.in. do: uczestniczenia w plenarnych posiedzeniach PE, gdzie zapoznaje z programem i bilansem swojej działalności, odpowiada na pytania parlamentarzystów oraz wydaje deklaracje w imieniu Rady, uczestniczenia
    w posiedzeniach komisji Parlamentu Europejskiego, a także w określonych posiedzeniach komitetów pojednawczych; reprezentacja zewnętrzna wobec państw trzecich i organizacji międzynarodowych obejmuje, m.in.: udział w konferencjach międzynarodowych, rozwiązywanie kryzysów międzynarodowych).

     Każdy kraj przygotowujący się do sprawowania Prezydencji określa obszary i zagadnienia, którym chciałby, podczas swojego przewodnictwa, poświęcić szczególną uwagę. Ich wybór nie jest łatwy, gdyż, oprócz interesu narodowego każdego państwa, pod uwagę należy wziąć szereg czynników zewnętrznych. Zakres autonomii w wytyczaniu priorytetów przewodnictwa w UE jest stosunkowo ograniczony, a istotnym punktem odniesienia dla wyboru i realizacji priorytetów jest uzyskanie poparcia pozostałych państw członkowskich UE oraz poszczególnych instytucji UE, w tym przede wszystkim Komisji Europejskiej i Parlamentu Europejskiego. Z zasady, państwa członkowskie określając priorytety swego przewodnictwa dokonują takiej ich selekcji, aby możliwe było osiągnięcie znaczącego postępu w wybranych obszarach. Większość z nich, jeśli nie wszystkie, są zwykle motywowane interesem narodowym, jednak to zdolność do utożsamienia ich z interesem ogólnoeuropejskim przesądzą o ich pozytywnym odbiorze na forum unijnym. Liczba priorytetów Prezydencji powinna być starannie dobrana. Zbyt ambitne podejście, opierające się na wielości wyznaczonych zadań, może się zakończyć niepowodzeniem. Istotne pozostaje zatem dokonanie udanej syntezy ambicji oraz realizmu. Cenione są przy tym Prezydencje przyjmujące model pracy zorientowanej na rezultaty, którym towarzyszy transparentność działań oraz otwartość na kontakt z partnerami europejskimi.

               ilustracja                                                                  ilustracja

C Z Ł O W I E K - N A J L E P S Z Ą I N W E S T Y C J Ą

ilustracja


Projekt Włącz się w Prezydencję współfinansowany ze środków
Unii Europejskiej
w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

||||||
Polityka prywatności | Zastrzeżenia prawne
Projekt i wykonanie Excelo. Powered by trueCMS