Sobota, 20 Lipca 2019
Biała Lokomotywa:

ilustracja

Edward Stachura

     Edward Stachura urodził się 18 sierpnia 1937 roku w Pont-de-Cheury we Francji w rodzinie polskich emigrantów. Po wojnie, w 1948 roku wrócił do Polski, gdzie ukończył filologię romańską na Uniwersytecie Warszawskim (wcześniej studiował na KUL- u).

     Stachura debiutował już podczas studiów w 1957 roku na łamach pisma "Uwaga". Później drukował w "Kamenie" i w "Sztandarze Ludu". W latach 1960- 1962 działał w Orientacji Poetyckiej "Hybrydy", po napisaniu dwóch książek, zbioru opowiadań "Jeden dzień" i poematu "Dużo ognia" został przyjęty do Związku Literatów Polskich. Dwa razy wyróżniono poetę Nagrodą im. S. Piętaka za "Siekierezadę" i tomik wierszy "Po ogrodzie niech hula wiatr".

     Dużo podróżował po kraju i zagranicy. Zgłębiał kulturę Meksyku (otrzymał stypendium meksykańskiego rządu i na Uniwersytecie UNAM studiował język hiszpański i historię literatury hiszpańsko- amerykańskiej), Jugosławii, Bliskiego Wschodu, Norwegii, Francji, Szwajcarii, USA, Kanady.

     Popularność zdobył po śmierci, choć już za życia otaczany był legendą. Stał się idolem młodzieży lat 80-tych i 90-tych. Jego teksty popularyzowali: Anna Chodakowska (spektakl "Msza wędrującego"), Stare Dobre Małżeństwo oraz Marek Gałązka.

     Napisał zbiory poetyckie: "Dużo ognia", "Po ogrodzie hula wiatr", "Przystępuję do ciebie", "Piosenki"; tomy opowiadań: 'Jeden dzień', 'Falując na wietrze', 'Opowiadania'; powieści: 'Siekierezada albo zima leśnych ludzi', 'Cała jaskrawość', 'Się'; eseje: 'Wszystko jest poezją' oraz 'Fabula rasa. Rzecz o egoizmie'. Tłumaczył literaturę hiszpańską i francuską.

     Uprawiał różnorodne formy literackie: liryki, poematy, prozę poetycką, ballady, piosenki. Bohaterem jego utworów jest człowiek w drodze - kochający naturę wędrowiec, który nie zgadza się z normami społecznymi i moralnymi, niechętnie odnosi się do miasta i cywilizacji. Często możemy utożsamiać z nim samego Stachurę.

     Credo literackie poety to wołanie o wolność, poszukiwanie wartości, które pozwoliłyby człowiekowi zrozumieć sens egzystencji, doświadczyć poczucia zadowolenia i spełnienia się. Temu służy motyw nieustannej wędrówki, współuczestniczenia w tajemnicy natury. Tekstom Stachury towarzyszy ironiczny dystans do świata i mądrości człowieka, który poznał prawdę, dotarł do istoty rzeczy i nie musi dbać o pozory stereotypu.

Stachura zmarł śmiercią samobójczą 24 lipca 1979 w Warszawie.

ilustracja

tablica pamiątkowa

ilustracja

ilustracja

ilustracja

ilustracja

||||||
Polityka prywatności | Zastrzeżenia prawne
Projekt i wykonanie Excelo. Powered by trueCMS